در فرهنگ سخن آمده، تعارف:

۱. خواستن از کسی، همراه با ادب و معمولا به اصرار، که عملی را انجام دهد یا دعوتی را بپذیرد.

۲. خودداری کردن از قبول دعوتی یا چیزی معمولا علی رغم میل باطنی

واقعا" چرا ما اینقدر تعارف می کنیم؟ دعوت می کنیم از کسی که بفرمائید منزل، در حالی که اصلا دلمون نمی خواد که بیاد و یا آمادگیش رو نداریم، تعارف می کنیم که قابل شما رو نداره، ولی به هیچ وجه دلمون نمی خواد که ذره ای از اون مال رو به کسی بدیم و ....

تعارف هم به نوعی یه دروغه، یه دروغه محترمانه که متاسفانه در فرهنگ ما بر خلاف دیگر کشورها، نشانه ادب و نزاکت، چرا اگه بخواهیم تعارف نکنیم و واقعا" اونچه که واقعیت داره رفتار کنیم آدم جسور و بی ادبی تلقی می شیم؟

متاسفانه خود من خیلی تعارفی نیستم ولی به هر حال تعارف می کنم ولی از این وضعیت اصلا راضی نیستم، یعنی دلم می خواد که اینجوری نباشم!

 از دو جانب دوخته بر در نظر   رم می کنند
بر زبان آرند    بسم ا..     بسم ا...     را
گوییا جن دیده   یا از  جا نور   رم می کنند
این که وقت رفت و امد بود اما این گروه
در نشستن نیز  یک نوع دگر    رم می کنند
این یکی چون می نشیند دیگری ور می جهد
تا دو نوبت گاه کم  گه بیشتر   رم می کنند
فرضآ اندر مجلسی گر ده نفر بنشسته بود
چون یکی وارد شود هر ده نفر  رم می کنند
گویی اندر صحنهء مجلس فنر بنشانده اند
چون یکی پا می نهد روی فنر  رم می کنند
نام این رم را چو   نادانان ادب بنها ده اند
بیشتر از صا حبان سیم و زر  رم می کنند
از برای رنجبر  رم مطلقآ   معمول نیست
 تا توانند  از   برای   گنجور     رم می کنند
گر وزیری از در اید   رم مفصل می شود
دیگر انجا اهل مجلس  معتبر  رم می کنند

* اگر دلتون می خواد یه فیلم آبکی ببینید و وقت و پولتون رو هدر بدید تشریف ببرید فیلم عاشق رو ببینید که کپی نامرغوب فیلم اشک ها و لبخندهاست