: بیا یه چیزی بخور، تا برسی اداره ضعف می کنی ها!

- نه مامان نمی خورم، دیرم شده! برام لقمه بگیر تو راه می خورم!

از خونه می یام بیرون، وای خدای من چه هوایی، بوی بهار می یاد، چقدر دوست دارم که زمین خیس و نم نم بارون می زنه!

تو هم خلی کله سحر توی این سرما زدی اونم روز پنج شنبه زدی بیرون، همچینم دیرم شد دیرم شد می کنه که انگاری می خواد موشک هوا کنه،

خوب چیه بمونم تو خونه بخوابم تا لنگ ظهر که چی بشه، چقدرم می تونم بخوام تا لنگ ظهر. قدم زنان تا ایستگاه تاکسی می رم.

موبایلم رو نگاه می کنم، مونا و پروین ولنتاین رو تبریک گفتن، هه! شانس ما رو باش! آخه دختر توی چقدر روت زیاده، نمی گی چقدر خوبن که امروز رو یادشون مونده که بهت تبریک بگن! مثلا انتظار داری کی بهت تبریک بگه؟

توی راه، همچنان دارم کتاب "عادت می کنیم" رو می خونم، پیاده می شم و یه تاکسی دیگه! آخی، چه خوب که جلو جا دارم، می تونم کتابم رو بخونم!

وای که از دست بعضی از این راننده ها، خوب جلوت و نگاه کن! اه، صندلی عقب می شینی یه جوری، جلو می شینی، یه جور!

تو هم ولش کن دیگه، کتابت و بخون! وای من چقدر از این آرزو خوشم می یاد، وای از دست این ماه منیر، اگه مامانم بود، وای خدایا نه!

می رسم اداره،

ساعت ۱۰:۳۰، مینا اس. ام. اس می ده، من ساعت چهار می رسم، چی کار کنیم بریم؟

اوهههههههههه، دو ساعت بیکار چی کار کنم، خوب اگه دو هم بزنی بیرون می خوای چی کار کنی، جواب می دم، اوکی. می بینمت. داریم می ریم خرید!

دارم فکر می کنم که به مینا بگم ناهار نخوره بریم بیرون، تا اونوقت که می میری از گشنگی! یه سرهم بندی می کنم بعد می رم تو این تکیه که توی بازار تجریش هست، همون کبابیه که زویا پیرزاد تو کتابش گفته، فضولیم گل کرده، می خوام برم ببینم واقعا" یه همچین مغازه ای هست یا نه!

* فقط دلم می خواست حرف بزنم، غلط نوشتاری و هر غلطی که داره به بزرگی خودتون ببخشید، چون نمی خوام برگردم بخونمش!

* من چرا اینقدر امروز بداخلاقم.