آنچه اصل است از دیده پنهان است
میان مردم عقل از هر چیز بهتر تقسیم شده است! چه: هر کس بهره خود را از آن چنان تمام می داند که مردمانی که در هر چیز دیگر بسیار دیرپسندند؛ از عقل بیش از آنکه دارند آرزو نمی کنند. و گمان نمی رود همه در این راه کج رفته باشند، بلکه باید آن را دلیل دانست بر اینکه قوه درست حکم کردن و تمیز خطا از صواب، یعنی خرد یا عقل طبعا در همه یکسان است، و اختلاف آرا از این نیست که بعضی بیش از بعض دیگر عقل دارند، بلکه از آن است که فکر خود را به روشهای مختلف به کار می برند، و منظورهای واحد در نظر نمی گیرند، چه ذهن نیکو داشتن کافی نیست، بلکه اصل آن است که ذهن را درست به کار برند و نفوس هر چه بزرگوار باشند همجنان به فضایل بزرگ راه می توانند یافت به خطارهای فاحش نیز گرفتار می توانند شد، و کسانی که آهسته می روند، اگر همواره در راه راست قدم زنند از آنان که می شتابند و از راه راست دور می شوند بسی پیشتر می روند. رنه دکارت - نمی دونم اطلاع دارید یا نه که امروز جشن پرشین بلاگ هستش و توی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران (پل گیشا) برگزار می شه، خواستم بگم که من هم می رم - تا دو هفته نیستم! می رم برای امتحانات! - خوب اینم از چند روز تعطیلی! استراحت خوبی بود، یه چندباری هم جزوه ها رو یه ورقی زدم، ولی انگاری دست و دلم به درس خوندن نمی رفت. ولی دیروز یه کاری کردم که از همون موقع تا الان دارم به خودم بدو بیراه می گم، بدم نمی یاد یه فص (فس؟فث؟) می تونستم خودم رو بزنم که دیگه مثل احمقها رفتار نکنم. - خودسانسوری! بعضی از وبلاگها رو که می خونم حسودیم می شه که اینقدر راحت می تونند اونچه در درون و بیرونشون می گذره رو بگن، نه اینکه من حرفی داشته باشم که راز باشه ولی همین که بخوام حرفهایی رو که بهش فکر می کنم یا تصورم از آدمها و یا برداشتم از اونها و اطرافم و یا خلاصه هر اونچه دور برم اتفاق می افته رو راحت بگم یا بنویسم، سخته! انگار نمی تونم، بارها سعی کردم ولی وقت نوشتن توی ذهنم هیچی نبود، خالیه خالی! نمی دونم اسمش رو خودسانسوری می شه گذاشت یا یه چیز دیگه! ولی هر چی که هست، ناراحتم می کنه! - امتحانات نزدیکه! با بیست واحد که پنج تاش درس تخصصی سه واحدیه اينكه در چه جامعه اي زندگي مي كنيم، چقدر دموكراسي وجود داره، چه مقدار آزادي بيان داريم، احتياجي به توضيح نداره، براي اينكه بهتر از هر كسي خودمون مي دونيم كه دور و اطرافمون چه خبره! اين كه همش از دموكراسي و آزادي بياني صحبت مي كنن كه داريم! و ما حتي در نوع پوششمون هم آزاد نيستيم ، حالا آزادي انديشه و بيان و اعتقادات و انتخاب مون در دين و مذهب كه جاي خود داره، همه خيلي خوب در اين موارد مي دونيم اطراف مون چي مي گذره! و همه ما اين چيزها رو مي بينيم و اگر هم بيان نكنيم در درونمون اون رو محكوم مي كنيم، ولي آيا فكر كرديم كه خود ما، در جايگاهي كه قرار داريم چه قدر به اعتقادات ديگران احترام مي گذاريم و به آزادي بيانشون البته! چقدر طاقت شنيدن انتقاد و نظراتي مخالف عقايدمون رو داريم؟ چقدر سعي مي كنيم بدون اينكه نظرات طرف مقابلمون رو نفي و سركوب كنيم، از عقايدمون بگيم و عقايد ديگران رو بشنويم؟ اگر عملي رو زير سئوال مي بريم و باهاش مخالفت مي كنيم، بهتره خودمون اول از همه سعي كنيم كه اون عمل جزو رفتارهاي خودمون نباشه! چقدر خوب بود عقايد و نظرات ديگران رو بشنويم، به اونها احترام بگذاريم و در كنار نظرات و عقايد ديگران، در مورد اعتقادات خودمون صحبت كنيم. - "حالا كه مي گم احترام به عقايد ديگران، منظورم اعتقاداتي هست كه حداقل به ديگران آسيبي نمي رسونه، مسما" من هيچ زماني نمي تونم از عمل هيتلر رو با احترام ياد كنم بگم چون اعتقادش بوده" لحظاتی توی زندگی آدم وجود داره که بدون اینکه بفهمی چرا، احساس سردرگمی می کنی، کلافه ای و تنها! انگاری هیچ کس و هیچ چیزی وجود نداره که بتونی باهاش تنهائیت رو تقسیم کنی. می خوای که تنها باشی و نباشی، فرار می کنی ازش و در جستجوی اونی! احساسات متناقض رهات نمی کنند! انگاری! هیچ چیزی کم نداری و همه چیز کم داری، نمی دونی توی این دنیایی که تا دیروز توش می تازوندی، حالا چه کاره ای واقعا"! راستی من کجای این دنیام، تا کجا قراره باشم و چطور قراره که باشم، خیلی اوقات احساس خوبی نسبت به خودم ندارم، راضی نیستم از خودم، شرایط موجود راضیم نمی کنه و بدتر از همه اونه که دقیقا" نمی دونم چی می خوام، واقعا چی راضیم می کنه؟ من چی می خوام؟ توی این شرایط، مریض شدن اون هم از نوع آنفولانزا رو کم داشتم که به میمنت و مبارکی دچار شدم، راههای پیشگیری و درمان رو براتون گذاشتم، امیدوارم که به هیچ عنوان مبتلا نشین، مخصوصا" اگه وقت بیمارشدن هم نداشته باشین به اندازه کافی بخوابید ویتامین C مولتی ویتامین ها آب میکروب ها دشمن بدنتان هستند محیط های بسته ورزش از استرس و فشارهای روحی دوری کنید داروهای گیاهی دکتر، دکتر...! به خاطر داشته باشید که آنفولانزا بیماری است که هر چند وقت یکبار همه به آن مبتلا می شوند . هیچ ضمانت %100 برای پیشگیری از آن نیست. اما راه های عنوان شده همه به نوعی به شما کمک می کنند 
برام دعا کنید
و من : 
بـرای سـالـم ماندن، خوابتان حتماً باید کافی باشد. خواب کـافی نـه تـنـهـا بـاعــث می شود که در طول روز شاداب و هـوشیـار بـاشـید، بلکه به نیرومند ماندن سیستم دفاعی نـیـز کـمـک مـی کـنـد. ســعی کنید 7 تا 8 ساعت در شب استراحت کنید تا خطر ابتلاي شما به آنفولانزا کمتر شود.
استفاده از ویتامین C به شما در مقابله با آنفولانزا کمک می کند. پس تا می توانید از میوه ها و سبزیجاتی که حاوی ویتامین C هستند استفاده کنید.
در کنار ویتامین C، خوب است که روزانه یک مولتی ویتامین هم بخورید تا از ابتلا به بیماری ها در امان بمانید.
چند بار تا به حال شنیده اید که باید روزانه حداقل 8 لیوان آب بخورید؟ شاید هرروز این جمله به گوشتان بخورد. این کار به بدنتان بسیار کمک می کند. سیستم بدنتان را شستشو می دهد و برای حفظ یک رژیم غذایی سالم و سلامتیتان لازم است.
تا می توانید از استفاده ی چند نفره از لیوان یا سایر ظروف غذا خودداری کنید، به خصوص زمانی که علائم بیماری ها را در طرف مقابل مشاهده می کنید.
محیط های بسته ای مثل اداره و اتوبوس، محل مناسبی برای رشد میکروب می باشد. منظورم این نیست که در این مکان ها مثل افراد وسواسی ماسک بزنید و راه بروید، اما اگر کسی را دیدید که در حال عطسه و سرفه است، از آنها دوری کنید. و هنگام مراجعت به خانه دستهای خود را تمییز بشویید، به ویژه هنگام غذا خوردن.
ورزش برای سلامتیتان بسیار خوب ست. با ورزش کردن نه تنها قدرت بدنیتان را افزایش می دهید، بلکه باعث تقویت سیستم دفاعی بدنتان هم می شوید.
داشتن استرس اصلاً برای سلامتیتان خوب نیست. اگر کارهایی که در بالا ذکر شد، مثل خوابیدن کافی و ورزش را انجام دهید، استرستان را هم کاهش داده اید.
برخی افراد در تاثیر داروهای گیاهی مثل اکیناسی برای مقابله با آنفولانزا اصرار دارند، اما باید بگوییم که هیچ اثبات علمی برای آن وجود ندارد. اما اگر می خواهید از این داروها استفاده کنید سعی کنید به محض مشاهده ی آثار و علائم آنفولانزا آن را استفاده کنید.
همه می دانیم اين موارد راه های ساده ای برای پیشگیری از ابتلا به آنفولانزا بود اما هیچکدام جای درمان های پزشکی را نمی گیرد.
| Design By : Night Skin |
گل در آن بايد كاشت
گر نكاری، گل من
علف هرز در آن مي رويد
زحمت كاشتن يك گل سرخ
كمتر از زحمت برداشتن هرزگی آن علف است
گل بکاریم بیا، تا مجال علف هرز فراهم نشود
بی گل آرایی ذهن،
نازنین،
هرگز آدم، آدم نشود
مجتبی کاشانی
